عشق ...

 

 

                      وقتی ...

                      کسی چون من ...

                      متعهد ِ امر ِ دشوار ِ عشق گردد ...

                      عجیب نیست اگر ...

                      رستم ِ عشق ...

                      به خاک افتاده ی ِ سودابه ی ِ هوس باشد ...

                                                                    

                                                                   

                                                                     

تنها زنی که درشاهنامه ازاوبه بدنامی وپلیدی یاد میشود سودابه است . اودلباخته سیاوش(ناپسری خود) شد . پس از مرگ سیاوش ، سودابه به دست رستم کشته می شود.

/ 7 نظر / 4 بازدید
سپیده

سلام موضوع جالبیه به نظر من عشق سراغ کسانی میره که ذهنشون لخت و عریانه بدون هیچ صورتکی ،بدون هیچ پوششی زندگی میکنند مثل یه کودک باید شایسته گی دریافت اونو داشته باشیم خدا همیشه امده ست که عشق رو به ما بده اما ما برای دریافت اون آماده نیستیم فضای کافی برای دریافت اون نداریم به این دلیل که وقتی پر از آت و آشغال پر از افکار و آرزوها خاطره ها و رویاها ایم و انباشته ایم هیچ فضای خالی در ما وجود نداره این فضا را باید ایجاد کرد و این یه هنره بزرگه " ایجاد فضایی در درون بر ای دریافت عشق... " اگه با خود آگاهی تمام افکار پوچ رو دور بریزیم مثل یه درخت بی برگ بدون هیچ پوششی ،با این عریان ساختن ارتباطی رو میتونیم برقرار کنیم فراتر از ارتباطات روزمره و اونوقت می تونیم ادعا کنیم که عاشقیم . در ضمن عشق پیروزی ار راه تسلیمه اما این پیروزی جنگ طلب نیست آشتی جو ست با حمله و تصرف پیروز نمیشیم با تصرف شدن پیروز میشیم اگه ما بکوشیم کسی رو تصرف کنیم ابله ایم هرگز قادر به انجام اینکار نیستیم عشق به ما این اجازه رو میده که تصرف بشیم عشق مالکیت طلب نیست و عاشق هیچ تمایلی برای مالک شدن نداره عشق یعنی خود را کاملا

سپیده

زمانی که یه شخص میفهمه که عاشقه یعنی به خود آگاهی رسیده ...و فقط کسانی به خود آگاهی میرسن که روح سالمی داشته باشند حق با شماست تمام چیزهای بی مصرف خودرو هستند و چیزهای مهم و مفید با کار و تلاش به دست میاند دست یافتن به چیزهای مهم و مفید تکلیفی دشوار است عاشق بودن جرات و شهامت میخواد عشق نیازمند بزرگترین فداکاری هاست مردمی که احساس خستگی و بی حوصله گی میکنند در دنیای منطق زندگی میکنند منطق خسته کننده است اما عشق چنین نیست عشق پیوسته تو رو شگفت زده میکنه عشق بهت و حیرت تو را همواره زنده نگه میداره شعر ، رقص و جشن و شادی تو رو تغذیه میکنه و گرنه زیبایی های وجود تو از گرسنگی میمیره همیشه عشق رو برگزین تا دلباخته باشی و به همه ی هستی عشق بورزی عشق نیایش عاشق است با اون گفت و گو میکنه یک عشق بازی پر شور یک عشق بازی دیوانه کننده ...است

فرشید

همون طور که آفتاب خدا بر همه کس یکسان می تابه به نظر من عشق به هر کس در زندگی حداقل یک بار روی خوش نشون میده حالا می خواد طرف لیاقتش رو داشته باشه یا نداشته باشه عشق مثل قانون اساسی عمل نشده ما اصل رو بر برائت می گذاره عشق به همه حداقل یک بار فرصت میده و خوش به حال کسانی که فرصت سوزی نمی کنند...

سوما

متن مفصلی بود... به نظر من تنها چیزی که زمینه ساز حضور عشق میشه"طلبه" .اگر روح آدمی طلب کنه عشق به سراغ دل می آد هر چند که جایگاه جهل و دغل و هوس باشه...اونوقته که عشق با تمام خودخواهیش (و نه مغروری) روح و جان رو شخم می زنه و تمام خصایص خوب و بد و ناخالص رو در خودش حل میکنه و تنها چیزی که باقی میمونه واژه بی بدیل "عشقه"... دست از "طلب"ندارم تا "کام" من برآید...

سپیده

شکسته نفسی فرمودید جناب امیدوار...حالا چرا باید با برگزیدن عشق به خاک افتاده ی سودابه هوس گردید ...!! این عشقه که شما رو انتخاب میکنه نه شما عشق رو ، و من فکر میکنم لوکرس پاکدامن باید شما رو انتخاب کنه نه سودابه هوس...

مریم

می خوانمت فرشید عزیز و هر بار آخر نوشته ات را یک آه بلند از من می گیرد...دوباره چشم می گردانم تا ابتدای حرف های نوشته ات...واز خواندن این همه نا گفته ی دلتنگ دلم ...می گیرد!

سوما

عکس رو دوست دارم ...