مقصّر ...

                            

                                

                       گاهی ...

                       این ...

                       تقصیر داره ...

                       که افتاده به گردن ِ اون ... ،

                       امّا ...

                       سکوت ...

                       تقصیر ِ دار ِ ... ،

                       که افتاده به گردن ِ فریاد ...

                      

                               

                             

  پی نوشت :

  خیلی ها به من میگن اینا که می نویسی بازی با کلمه است ... ،

  نمی دونم چرا لوس می کنم خودم روهمیشه کلی وسط ِ بازی گریه می کنم ...

                          

                                         

                 

.

/ 4 نظر / 4 بازدید
بابک

خیلی هم خوب

زهرا

خیلی قشنگ مینویسی.حرفات به دل میشینه چون از دل میاد[گل]

فاطمه

"نمی دونم چرا لوس می کنم خودم روهمیشه کلی وسط ِ بازی گریه می کنم ..." بعد خوندن این قسمت ناخودآگاه گفتم آخ... دردم گرفت!

دل پاک

فرشید جان، بازیچه هایت، بدجور بر دل می نشینند... حق داری که لوس کنی خودت را، دریا دریا... هزار دریا تشکر.