سه گانه ( تری لوژی ) ...

                               

                                       

     گانه ی ِ اول :  حکمت

 

          به جان ِ خودم ...

          این که می گویند :

          " هر چیزی حکمتی دارد " ...

          حکمتی دارد انگار .

          و حکمتی است ...

          حکمت ِ بوسه ی ِ دلنشین  .

          " بوسه "  را که می دانی  ...

          همان که داغت می کند لعنتی .

          می دانی که ...

          قوانین ِ  ترمودینامیک  می گوید ...

                  -  من که باشم  بگویم  ؟! -

          که گرمای ِ این  بوسه  پخش  می شود .

          این است که اعضای ِ  بدنت  را ...

          همه را داغ می کند لا ِکردار .

          از حلقت  بالا می رود ...

          مغزت را گرم می کند ...

          از گلویت پائین می رود ...

          نفست را داغ می کند ...

          نای ات را می گیرد و پائین تر میرود ...

          سینه ات را  ...

                  -  آنجا که نفست تازه می شود را می گویم  -

                  -  آنجا که دلت می تپد را می گویم  -

          به آتش می کشد ...

          و اگر دلت  را  گرم کرد  و  تمام  ...

          " بوسه ی ِ دل نشین "  می شود لامذهب .

          حالا تو فکر کن ...

          اگر بخواهی گرمای ِ این بوسه را...

          از سینه ات پائین تر بفرستی ...

          تا برود آنجا که  هوس  داری  را  گرم  کند .

                   -  می دانی که کجا را می گویم  -

          خوب تو بگو ...

          این گرما ...

          برای رسیدن و گرم کردن ِ هوس دانی  ...

          مسیری به غیر از روده  خواهد داشت ... ؟

                  - توی ِ روده هم که همه می دانیم چی هست -

          این است  که ... 

          اگر فقط با یک بوسه ی ِ داغ  ...

          هوس دانی ات  هم  گرم  شد ...

          بدان که ...

          بی شک ...

          گرمای  این بوسه  را  ...

          ضایع کرده ای  و ...

          یک  خُرده ای  حتما ً ...

          به گ ُ...  کشیدی اش .

 

---------------------------------------

 

/ 12 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نگارخونه

خیلی ببخشید، من اصلاً قصد بی احترامی به هیچ شخصی رو ندارم... در واقع من نه با اشخاص، که با این شکل از اندیشه مشکل دارم که فردی، به خاطر زدن حرفی در معذوریت قرار بگیره و یا به خاطر اینکه به گونه ای که می پسندیده و یا در اون موقعیت خاص دوست داشته، حرفی رو زده، عذر خواهی کنه ... در واقع فکر می کنم مشکل از خود ماست که گاهی در افراد این انتظار رو ایجاد می کنیم که ما رو در قالب های خاصی قرار بدن و از ما انتظار داشته باشن در محدوده ی همون قالب ها رفتار کنیم... و یا به خاطر برخی رفتارهامون عذرخواهی کنیم ...

فریبرز

یه وقتایی درک نوشته هات برام سخت بود . حالا حتی گذاشتن کامنتی که ربط داشته باشه به نوشت هات هم سخت شده ... سبک نوشتن هر کس فقط به خودش مربوطه و تا زمانی که تو اون به کسی توهین نکردی عذرخواهی هم لازم نیس ... اما دوس دارم اینو هم بگم که دلم لک زده برای دیدن دوباره ت ...

مریم

"پیش منی " را هزار بار خواهم خواند... و بر کلامت آرام تکیه خواهم زد... تکیه کلامت را دوست دارم... بگو...

باران

حالایم انگار خلاصه شده در این سه گانه ای که گفته ای. نمی دانم شاید مربوط به مرضی باشد که تازگی ها گرفته ام. که همه چیز را تفسیر کنم و ربطی بدهم همه چیز را به هم...

هیوا

این دلیل ِ تنهایی ِ بعضی ها را...خوب گفتی!گل گفتی...

الهام

گانه اول بسیار کامل و بی نقص میباشد!! در مورد گانه دوم..یه مدت منم به یه همچین کلمه ای گیر داده بودم.. "بدروود" رو امتحان کردم!!اوایل حس خوبی داشت!! بعدها انگاری که دم آخر زندگیت باشه! کل احوالاتمون رو زیر سوال میبرد!! ولش کردم..هرچند هنوز هم یه وقتهایی که دهنم گس باشه!باز میگم! و گانه سوم...خوشمان آمد!!!

مریم

حکمتی دارد انگار ! می دانی که ... جان را به آتش می کشد ... همان که نوشته قشنگ ترین آرزوی ِ دنیا را "یک دوستی خوب" نفست را می گیرد با کلامی که می دانی خیلی فرق دارد با باور هستی بی لذت تن ما وداغت می کند به "مهر" هوس...! نوشته ی بالا برداشت "آزاد"ی بود از متن شما وبا استفاده از کلمات به کار رفته در متنتان...جز یک کلمه! با عذر و امتنان

...

این سه گانه ت ...دیوانم کرده