خواب ...

                                                   

                                                             

                             کابوس ها ...

                             چه  دیوانه وار می آیند ... ،

                             کاش  یکی  دست ِ  مرا  بگیرد ...

                             رد  کند  از  این  خواب های ِ  شلوغ ... 

                                                                 

                                                                     

                                                                           

                                                                                          

                                                                                  

                                                                                     

                                      

.

/ 4 نظر / 4 بازدید
سمیرا

کابوس رویای دست هایی ست که نیست ... و داشتن آن ها خیال خامی بیش نیست ... خواب های آشفته را که خیالی نیست ... نه شانه ای برای سر گذاشتن و نه پایی برای رفتن ... واین یعنی " تنهایی " و " بغض "

سمیرا

[گل]

مسعود

جایی می خواندم که خوابهای شب از خیالهای روز الهام می گیرند، روز ها هر چه ذهنم را خالی می کنم اما شبها کابوس ها می آیند ....

حس و ایده اشعارتون عالیه! نمیتونم بقیه رو نخونده رها کنم و برم. با اینکه قصدم فقط یه نیم نگاه بود. صرفن یه پیشنهاد: جسارتن به نظر میاد بعضی جاها استفاده از "..." ضرورتی نداشته باشه.