متهم ...

                                                                

                                                                   

                                  بیچاره  "  او  " ...  ،

                                  جائی  که   "  تو  "  ...

                                  ضمیر ِ  غائب ِ  همیشه ی ِ  قصّه هاست ...

                                                             

                                                           

                                                                        

                                                              

                                                                         

.

/ 3 نظر / 4 بازدید
صمیم

گفت روزي به من خداي بزرگ نشدي از جهان من خشنود! اين همه لطف و نعمتي كه مراست چهره‌ات را به خنده‌اي نگشود! اين هوا، اين شكوفه، اين خورشيد عشق، اين گوهر جهان وجود اين بشر، اين ستاره، اين آهو اين شب و ماه و آسمان كبود! اين همه ديدي و نياوردي همچو شيطان، سري به سجده فرود! در همه عمر جز ملامت من گوش من از تو صحبتي نشنود! وين زمان هم در آستانه مرگ بي‌شكايت نمي‌كني بدرود! گفتم: آري درست فرمودي كه درست است هرچه حق فرمود خوش سرايي‌ست اين جهان، ليكن جان آزادگان در آن فرسود جاي اين‌ها كه بر شمردي، كاش در جهان ذره‌اي عدالت بود. .: فـــریدون مشـــیری :.

مری

چرا جای بقیه ضمیرها می نشینی؟

مسعود

مهم منم که نیستم...که تو و او را من می سازم...