نسبیت ...

                                 

                                                 

               ضمایر  نسبی اند ... ،

               ما ...

               من  و  تو  هستیم   ... ،

               او  می آید ...

               من  برای ِ  تو  می شوم  او ...

               او  برای ِ  تو  می شود  تو ... ،

               تو  و  او  می شوید  شما  ... ،

               فقط  انگار  این  وسط ...

               تنهائی ِ لعنتی ِ من اصلن  نسبی  نیست ...

                                                                               

                                                                            

                                                                                   

                                                                             

                                                         

                                                                                

                                                             

.

/ 7 نظر / 4 بازدید
صمیم

.. سخن از زبان ما می گویی !

یاسی

نوشته هاتون فوق العادس...کاملا حرف دله... همیشه سرافراز باشید...

گوگولی

چقدر این ضمایر حرف دارن همیشه.. برای همه..

الهه ی چهارم

.... بازی با این من و تو ها ، آخر کار دست آن ها می ده ...

سپيده

ايني كه گفتي بغض فروخورده منه....

مسعود

سبیت هم نخوانده باشی می دانی، اندوه که می آید زمان کش می اید مکان تنگتر می شود وفاصله ها نامفهوم تر اندوه که می آید فلسفه ها کم رنگ می شوند وفقط یک صداست که می شنوی ((تو را می خواهم ، تمام تورا ، الان ))