خوب ...

                                             

                           می دانی آقاجان ...

                  تو حق داری عزیز .

                  به خاطر ِ یک عُقده ی ِ فرو خورده ...

                  به خاطر ِ حقّ ِ  نا حقمّ ...

                  حق ندارم که  بیایم  اینجا  دَری وَری  تحویل  بدهم .  

                  به چه حقیّ باید بیایم اینجا ...

                  مایه ی ِ درد ِ دل را ...

                  ضایع کنم  به  حدّ ِ ...

                  مایه ی ِ  دل  درد ...

                  که  دوستم  جان :

                  این روزها ...

                  حالم ...

                  گاهی گهُی است از هوس بازی ها ( یم )...

                  حالم ...

                  گاهی گهُی تر است از بی مرامی ها ( یم ) ...

                  و اینکه  من ...

                  می ترسم  از  حالم ...

                  در  گاه ِ   گهُ ترین ِ  دروغ ها ( یم )...

                  و  اینکه  من ...

                  به جان ِ خدا ...

                  بغض دارم ...

                  گریه دارم ...

                  از تضاد ّ ِ بی چون و چرای ِ حرف ها ( یم ) و عمل ها (یم ) ...

                  از این همه بی اعتمادی .

                  اصلا ً می دانی ...

                  به دیگران چه ربطی دارد که ...

                  واحد ِ  سنجش ِ حال ِ  این روزهای ِ من ...

                  گهُ  است  انگار .

                  مثلا ً من ِ سه گهُی ...

                  یا من ِ یک وهفتاد و پنج صدم ِ گهُی ...

                  یا اصلا ً تو فکر کن ...

                  من ِ خیلی خیلی گهُی .

                  این است که ...

                  تصمیم گرفتم  این بار ننویسم این ها را ...

                  ننویسم این خُزعبلات ِ زائیده ی ِ ذهن ِ  بیمارم  را ...

                  و برای دوری از شائبه ی ِ حَکمیّت و عصبانیّت و نسبیّت و ...

                  هر گهیّت دیگری ...

                  فقط  بنویسم :

                  تو لطف کن و لطفا ً بخوان ...

                  این روزها ...

                  حالم ...

                  گاهی خوب است ...

                  گاهی خوب تر ...

                  و من ...

                  در شوقم  از ...

                  گاه ِ خوبترین .

                                                   

                                                    

                                                 

/ 12 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
انسان

امیدوارم همیشه خوبترین باشی . اگر نخوای اینجا درد ودل کنی کجا میخوای درد و دل کنی ما همه انسانیم و این دردهای مشترک داریم یکی مثل تو جرات میکنه اینها را بیان کنه و یکی نه ولی به هرگونه هستیم به نظر باید دست همو بگیریم و از این سختی ها هر چقدرم گه باشن عبور کنیم . به قول عزیزی به هم میگفت ارزش هر انسانی به اندازه دردهایی است که تحمل صبر میکند .

سپید

تو مرد شجاع هستی که البته تکلیف اش با خودش در یک مورد هم شده معلوم است! و آن روراستی در نوشته هایت! ...اینجا برای توست و حقت است راحت باشی

مریم

همین که مینویسی بی شایبه و نگرانی از برداشت و ترس و شاید و اگر...دلنشین می کند این نوشته ها را می دانی چرا هر روز این جا سر می زنم؟ اینجا خود من را پیدا می کنم! من را که روزی از همین روز های اگر و باید و ترس و اندوه گمش کرده ام... این ها را یک "من "ساده می نویسدکه از قضا سخت دلتنگ "من "است... مگر نه؟ پس عذر و بهانه ای نیست برای این پژواک که از کوه بلندفریاد تو تا دره های دورذهن من تکرار می شود...باری!

دختر دایی

[گل]

فریبرز

آقا ! نمیشه اونی رو که تو ذهنمه رو بیارم تو کامنت . می ترسم بر خلاف تو که خیلی قشنگ حست رو نشون میدی نتونم برسونم حسمو ... گاهی چقدر خوبه که آدم الکن نباشه و بتونه حرف دلشو ، احساسشو بریزه بیرون . دقیقاً اونجوری که هست . بی کم و کاست ... خوشا بحالت ...

سپیده

حق با شماست ...اصلا احتیاجی به معذرت خواهی نیست ...اینجا مطلق به شماست قرار نیست هر چی که ما میخواهیم باشه .این صدای آشنا ...هر چند تلخ ...یه حس گمشده ایی رو ، یه صدای آهسته ی دردآلودی رو ،در همه ی ما زنده میکنه که قطعا در ناخود آگاهمون پنهونش کردیم و از بیرون ریختنش واهمه داریم و شجاعت شما رو برای نمایان کردنش نداریم حداقل در مورد من که همینطوره به این جسارت شما غبطه میخورم !!

ghooghnos

این روزا تو زندگی هر کدوم از ماها پیش میاد و طبیعیه پس هر جور تخلیه میشی و سبک باش و حداقل اینجا مراعات هیچکسو نکن امیدوارم هر چه زودتر از شر این روزا نجات یابید.[گل]

بارون

چه تصمیم بگیری "گهیت" حالت رو به رخ بقیه بکشی، چه بخوای الکی نشون بدی که حالت خوبه، نباید به خوش آمد من و ما و او فکر کنی. تو این حق رو داری که عقده ی فروخورده ت رو فریاد بزنی، اینجا، که سرای توئه، مال توئه. مال خود خودت. پس این حق رو از خودت نگیر. به امید اینکه تمام قشنگی ها و خوبیهای دنیا با "ترین" همنشین شود روزی...

شهرام پیام

تقديم به شما بهمراه بهترینها [گل]

فرشید

بنویس هر جور که دل تنگت دستور میده...