مَثل آباد ...

      

 

                     من از بُغض ِ یک پدر ...

                 که شلوارَش  جیب دارد ... ،

                 جیب َ ش هم سوراخ نیست  ها ... ،

                 ته ِ جیبَ ش که نه ... ،

                 امّا ...

                 ته ِ دل َش شرمنده گی دارد ... ،

                 می ترسم ... ،

                 من از دل شوره ی ِ یک مادر ...

                 که توی ِ جهیزیه اش قابلمه دارد ... ،

                 آفتابه لگن َ ش هفت دست هم نیست ها ... ،

                 شام و ناهار  که  نه ... ،

                 امّا ...

                 ته ِ  نگاه َش  یآس  دارد ...

                 می ترسم ... ،

                 من از خاموشی ی ِ یک فریاد ...

                 که البته به جائی هم می رسد ... ،

                 فریاد رَسی هم قرار است بیاید  ها ... ،

                 از گوش ِ  فریاد رَس  و ناله  که  نه ... ،

                 امّا ...

                 ته ِ سکوت َش دستور ِ فریاد بَس  دارد ... ،

                 می ترسم ... ،

                 من از محبوس ماندن ِ آرزوها در یک چهار دیواری ... ،

                 که البته اختیاری هم هست ... ،

                 برجوانان عیب هم نیست  ها ... ،

                 از موش ِ توی ِ سوراخ دیوار که  نه ... ،

                 امّا ...

                 ته ِ  سر نوشت َش  حُکم ِ آوار دارد ... ،

                 می ترسم ... ،

                 من از این می ترسم ... ،

                 من از آن می ترسم ... ،

                 من از ...

                                .

                                .

                                .

                 صبر کن... ،

                 صبرکن دوستم جان ... ،

                 انگار ...

                 انگار من از خیال ِ یک مَحکمه ... ،

                 که میز ِ محاکمه دارد ... ،

                 من هم جای ِ مُجرم نشسته ام  ها ... ،

                 از کنده ی ِ نیم سوز و مُذاب و عذاب که نه ... ،

                 امّا ...

                 از صندلی ی ِ خالی ی ِ خدا ...

                 بیشتر می ترسم ...

                                                    

                                                       

                                                                  

                                                              

                                                           

                                                            

                                               

.

/ 21 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
اردشیر بابکان

درود بر شما اگر علاقه دارید من در وبلاگم مطلب کوتاهی درباره ابزار گزینش درست انسان از دیدگاه زرتشت نوشتم لطفا اگر علاقه دارید آن مطلب را بخوانید و دیدگاهتان را بیان کنید. با تشکر از شما دوست عزیز[گل]

خانوم

بعضيا چرا در سكوت مطلق فرو رفتن؟

پری سا

سلام بر شما . قرار نیست خدای ناکرده دست ب قلم شید ؟ حال و اوضاع خوبه آیا ؟

سحر

روی تابلوهای بهزیستی نوشته اند مهر مادر - شیر مادر جایگزین ندارد شیر مادر خشک شد مهر مادر داده شد پدرم یک گاو خرید و من با شیر آن بزرگ شدم و کسی جز معلم ریاضی ام هویتم را نفهمید که می گفت: گوساله بتمرگ!!!!

کسی مثل هیچکس

رفتن بهانه نمی خواهد بهانه های ماندن که تمام شود کافیست

دانیال

بسیار خوب بود فرشید جان بسیار زیبا بود. انشالله موفق باشی