هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مهمان ...

                      

                                 

                       خاطره های  ِ  تو ...

                       نا خوانده  ...

                       مثل  ِ مهمان های  ِ  مراسم  ِ  مرگ  ِ  بابا  ...

                       که  انگار  تا  ابد  می خواستند  بمانند  و  تسلیت بدهند  ... ،

                       نمی روند  که  نمی روند  که  نمی روند  ... ،

                       خاطره های  ِ  تو ...

                       اصلن  حبیب  ِ  خدا  نیستند  ...

                       

                               

                        

                             

                                     

                                          

                           

               

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢۸ تیر ۱۳٩۱