هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

درد ...

 

 

              هر کجای دلم ...

           دست می گذارم ...

           فریادم به آسمان بلند می شود ...

           حتی ...

          جائی  که  برای   هیچکس   ...

          خالی  گذاشته ام ...

                                                                                                                

                                                                                                                    

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۳۱ شهریور ۱۳۸۸