هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مستی و راستی ...

 

     

         در بزم آفرینش ...

         برای سرودن من ...

         قصد ترنم غزل داشت ...

         آن شاعر ازلی ...       

         که مست از تلخ آب سرخ عشق ... 

         قافیه را به راستی باخت  و ...

         مرا به هجو فریاد  کرد ...                                 

 

 

      هجو : سخن بیهوده                                                                                                          

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٩:٥٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۸۸
تگ ها :