هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

پاک کن ...

                   

                        

                         کودک  ِ  خاطره ها...

                         میان  ِ مشق  ِ زنده گی ...

                         کاغذ  ِ  مرا ...

                         پاره  می کرد  کاش ... ،

                         قایقی  می ساخت ...

                         می رفتم  با  آب  ِ  جوب  ِ  کوچه های  ِ  مولوی ... ،

                         موشکی می ساخت ...

                         گیر می کردم لای  ِ  شاخه های  ِ درختان  ِ کوچه ی  ِ  درختی ... ،

                         نوشت  مرا ...

                         بد خط  و خط خطی ... ،

                         پاک کن  ِ تقدیر کجاست ... ؟

           

                    

                             

                      

                       

                    

                                

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱٩ خرداد ۱۳٩۱