هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

دنیا ...

                    

                          

                  گاهی  اشک می ریزیم  برای  ِ وضع  این دنیا ...

                  گاهی می شاشیم  به  آن ... ،

                  لعنتی  سر و  ته  یک  کرباس  است ...

          

                  

                     

                 

                  

                 

                       

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱٧ خرداد ۱۳٩۱