هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

کافی ...

                 

                   

                              عود  و کمانچه   نمی خواهد ... ،

                              قژقژ هر دری  که  به سوی  ِ  رفتن  باز  می شود ...

                              برای  ِ  گریستن  کافی  است ...

              

                 

                         

                 

                    

              

                         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱٦ خرداد ۱۳٩۱