هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

برای ِ من ...

 

                نمی دانم چه خواهد بود ... ؟!

                گریه ...

                یا ...

                فریاد ،

                گله ...

                یا ...

                دُعا ،

               هنوز ادا نکرده ام ...

               این بُغض در گلو مانده را .

               چه بی روح است  ...

               این بغض ِ سرد ِ  من ،

               به یقین ...

               سهم ِ عالم ِ عشق  در آن هیچ  است .

               بی عشق ...

               یک نفس در سینه  دارم ...

               تا جنون ،

               امّا چه باک ...

               وقتی ...

               نام ِ تمام ِ عاشق های ِ دنیا  ...

               مجنون است ...

                                   

                                    

                                         

                                               

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۸