هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

دل ...

        

                     

             این دل شده ، دیوانه نظر می خواهد   ...  تنها  شده همره  ِ سفر می خواهد ...

             از سنگ  ِ دل و خدای  ِ دل سنگین َش  ... شاکی شده تیشه و تبر می خواهد ...

             از امنیت عیش دل َ ش چرکین است ...   رسوا شده خاطر  ِ خطر می خواهد ...

             خسته است دل َم طعنه مزن براین دل ... فریاد که قهوه ی  ِ قجر می خواهد ...

                 

                 

               

                

                           

                   

                  

            

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۱۱ خرداد ۱۳٩۱