هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

بی قواره ...

                    

                   

                       

                              روزگار  چقدر  تنگ  است ...

                              بر  من  ِ  گشاد ...

                

                   

                           

                    

                       

                     

                         

                 

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱ خرداد ۱۳٩۱