هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

رفت و آمد ...

                        

                                   

                              دارم  برای ِ  رَفته ای  گریه  می کنم ...

                              که  خنده های َم  با  او  آمده  بود ...

          

              

             

                 

             

                

                           

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩۱