هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مَرد ...

                  

                      

                        سرد  و باری  به هرجهت ...

                        خاموش  و  افتاده ... ،

                         سایه ...

                         مَردَش  را  به  دنبال  می کشد ...

                       

                    

                              

                                  

                                     

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳٩۱