هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مقصّر ...

                            

                                

                       گاهی ...

                       این ...

                       تقصیر داره ...

                       که افتاده به گردن ِ اون ... ،

                       امّا ...

                       سکوت ...

                       تقصیر ِ دار ِ ... ،

                       که افتاده به گردن ِ فریاد ...

                      

                               

                             

  پی نوشت :

  خیلی ها به من میگن اینا که می نویسی بازی با کلمه است ... ،

  نمی دونم چرا لوس می کنم خودم روهمیشه کلی وسط ِ بازی گریه می کنم ...

                          

                                         

                 

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٦ اردیبهشت ۱۳٩۱