هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مُقصّر ...

                                      

                                         

                  تقصیر ِ  خدا  نیست  این  بلبَشو ... ! ،

                  کسی  دیگر آمده  جای ِ  خدا  نشسته ... ! ،

                  کنار ِ خیابان ...

                  کودکی  دارد  پُشت  ِ ترازوی ِ عدالت  مَشق می نویسد ...

                                   

                                      

                                               

                                                        

                                              

                                                       

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩۱