هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

کافی است ...

                                             

                                                      

                   " کافی است  مرا  ببوسی  "

                   " کافی است  مرا  بخوانی  " 

                   " کافی است   مرا   ببینی  "

                   " کافی است  مرا .........  "

                   " کافی است  مرا .........  " 

                   " کافی است  مرا .........  "

                                       .

                                       .

                                       .

                  تو که  نیستی ...

                  چقققققدر همه ی ِ " کافی است ها " ...

                  نا کافی است ...

                                                                

                                                                          

                                                                     

                                                                        

                                                                  

                                                         

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩۱