هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

سناریو ...

                                         

                                            

                        میروم  جنوب  ...

                        باشو  و امیروو  رو  صدا  می کنم  سنج  و دَمّام   بیاورَند ... ،

                        برویم   پیش ِ  ناخدا خورشید  ...

                        ببرَد ِ مان  آبی های ِ  دریا ... ،

                         دم  بگیرند  آنها  ...  ،

                        من  گریه  کنم ... ،

                        بشورم  دل َم  را ... ،

                        غم های َم  بریزد  توی ِ  دریا ... ،

                        آفتاب  بزند  روی ِ شان   ابر  شوند ... ،

                        به خدا  حیف ِ  است این  غم ها  باران  نشوند  ...

                                                                                

                                                                          

                                                                            

                                                                     

                                                                              

                                                                 

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٩ فروردین ۱۳٩۱