هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

تنها ...

                                                         

                                                                 

                      همه ی  ِ  ما  تنهائیم  ... ،

                      یک  عصر آدم  ِ تنهای  ِ حال  ...

                      میان ِ یک  تاریخ  آدم  ِ تنهای  ِ گذشته  و آدم  ِ تنهای  ِ آینده ... ،

                      فقط  ...

                      یک  عدّه ای  تنهائی ها مان  شبیه  هم  است ...

                      یک  عدّه ای  هم  تنهائی ها مان  شبیه  هم  نیست ...

                                                                                                            

                                                                                                

                                                                                                  

                                                                                                     

                                                                                              

                                                               

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٦ اسفند ۱۳٩٠