هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

نا امیدی ...

                                                                          

                                                                         

               می دونی  یاس  چطور  در وجود ِ ت  شکل می گیره ... ؟! ،

               وقتی  بین ِ  گریه َت  حرفی  داری  امّا   کسی  اون  رو  نمی شنوه ... ،

               پس  سر  به  بلندای ِ  فریاد  می زنی  امّا  گوشی  نیست ...

               و بعد ...

               از اون جا  سکوت  رو  آغاز می کنی ...

                                                                                            

                                                                                   

                                                                                   

                                                                                                                                                       

    خارج از محدوده ی ِ نوشته ...

                                                            

                                                                   

                                                     

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٩ بهمن ۱۳٩٠