هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

درد ...

                                                              

                                                                   

                           نفس َم تنگ است ...

                           آرزوهائی که به خس خس افتاده اند ... ،

                           درون سینه ام انگار ...

                           مردی نشسته که گریه می کند و سیگار می کشد ...

                                                                              

                                                                                         

                                                                                        

                                                                                      

                                                                          

                                                          

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٤ بهمن ۱۳٩٠