هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

غذای ِ ساده ...

                                                           

                                                                 

                                                                            

             آشی که حتیّ یک قطره روغن از آن نمی چکد امّا ...

             بد جور دهان سوز  است ... ،

             خورده و نخورده به پای ِ دیگران است ...

             و با عقل و هوس و امّید و سیاست و تجربه و یاس و صداقت و  تقدیر ...

             و البته گوه گیجه و بد شانسی - به میزان لازم -  درست می شود ... ،

             حماقت نام دارد ...

                                                                    

                                                                 

                                                                              

                                                                                  

                                                                           

                                      

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٠