هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

دیوار ها و آدم ها ...

                                    

                                              

                                                          

                           آدم ها ...

                           دیوارها  را  گول  زده اند ... ،

                           دیوارهای ِ کر و کور و لال ...

                           از همان آجر ِ اوّل ...

                           با رویای ِ امنیّت ِ ما  قد  می کشند ... ،

                           دیوارها عاشق َ ند ... ،

                           دیوارها معنای ِ نفرت ِ زندانی  را هیچ وقت  نمی فهمند ... ،

                           و صبورانه ...

                           و عاشقانه ...

                           دیوار می مانند ...

                                                                          

                                                         

                                                     

                                                            

                                                                

                                                                   

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٦ آذر ۱۳٩٠