هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

خدا یک درصد است ...

                                                            

                                                                

                       اوضاع  روانی َم  نابسامان  است ...

                       دست های َم  را  کشته ام ...

                       رویاهام  دارند  فریاد می کشند ... ،

                       نمی دانم  مرگ  بر چه کسی  ... ؟ ،

                       اینجا که خاورمیانه  و وال استریت  نیست ... ،

                       انگار ...

                       من  باید  برود ... ،

                       کاش ...

                       تو بیائی ...

                                                                                    

                                                                   

                                                                               

                                                                                

                                                                                 

                                                                                       

                                                                                             

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٥ آبان ۱۳٩٠