هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

خود ِ من ... !!!

                    

                من ...

                شاید ...

                حسرت ِ  پرواز در دل ِ  یک  سنگ ...

                شاید ...

                حسرت ِ جاری شدن در دل ِ  یک  مرداب ...

                 یا ...

                 حسرت ِ آواز در دل ِ  یک  گنگ  باشم  ... !

                 من ...

                 شاید ...

                 شوق ِ دریدن  در دل ِ  یک  گرگ ...

                 شاید ...

                 شوق ِ ویرانی در دل ِ  یک  طوفان ...

                 یا ...

                شوق ِ خانمانسوزی  ِ یک  آتش  باشم  ...!

                من ...

                شاید...

                اندوه  ِ آواز  ِ چکاوکی  مست ...

                شاید ...

                اندوه ِ  آغاز ِ  پایانی  زیبا ...

                یا ...

                اندوه ِ دلواپسی ِ  شیرین ِ  یک مادر  باشم ... !  

                                     .

                                     .

                                     .

                 من ... 

                 هر آنچه  که باشم ...

                    عاشقانه خواهم بود ...

                                                      

                                                                 

                                                                

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢ شهریور ۱۳۸٧