هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

زیر ِ خط ِ غیرت ...

                                                         

                                                                   

          واژه هام  و ...

          انگارهام  و ...

          نقطه های ِ آخرَم  که انگار شروع  ِ مُنقطع  پاره خط  ِ تنهائی است  ...

          پشم است ... ،

          مَخلص ِ  کلام ...

          با  جمله ای  به  همین ساده گی  ...  :

          اینجا ...

          بعضی  آدم ها ...

          از صاد ِ صبح ...

          تا  بای ِ شب ... ،

          از میم ِ ماه ...

          تا دال ِ خورشید ... ،

          برای ِ زنده ماندن ...

          هی  می میرند ...

                                                                     

                                                                       

                                                                   

                                                                        

                                                                         

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٠ مهر ۱۳٩٠