هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مرا شاملو هدایت می کند ...

                                                         

                                                             

                                                            

                    کجائی  " هدایت  " ...  ؟ ،

                    " چُس ناله  " ی ِ  تو  ...

                   یا ...

                   چُس خند  ِ  من  ... ،

                  چه فرق می کند ... ؟! ،

                  راست می گفت  "  شاملو "  ...  ،

                  " ما  درد ِ مشترکیم ... "  ،

                  انگار ...

                  حال ِ  همه مان  چُسی  است ...

                                               

                                                 

                                       

                                        

                                

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۳ شهریور ۱۳٩٠