هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

در و دیوار ...

                                 

                           

                      در ...

                      یعنی شوق ِ آرامش ِ حضور ِ بانو ... ،

                      در ...

                      یعنی عطش ِ بوسه ی ِ ناتمام ِ  زن ... ،

                      کلید ِ  لعنتی  ...

                      انگار بی هیچ شعبده ای ...

                      مرد ِ تنها  را ...

                      از لای  ِ جرز ِ دیوار ِ خانه  رد می کند ... 

                                     

                           

                           

                            

                

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۱۳ امرداد ۱۳٩٠