هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

دارم می روم ...

                                                      

                                                 

                     بد بختی ... ،

                    همان خوشبختی ای ست ...

                     که  انگار فقط ...

                     خیلی  دیر رسیده ...

                     

                           

                   

                      

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢٧ تیر ۱۳٩٠