هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

افتاده ...

                                                        

                                                               

                    روی ِ آیینه ی ِ اتاق َ م ...

                    نزدیک ِ بالای ِ قاب ...

                    دُرُست جائی حوالی تصویر پیشانی َ ام ...

                    یک  ×  کشیده ام ...

                    صبح ها ...

                    یادَم بیُفتد ...

                    یادَت نیُفتم ...

                            

                          

                             

                              

                                      

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٢ تیر ۱۳٩٠