هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

حسرت ...

          

          

             

                شاید آن عمر که رفته‌ست به تن برمی‌گشت

                                                  جوی اگر بار دگر ز آب ِ روان  تر می‌گشت

                نخورم حسرت آن آب که رفته‌ست ز جوی

                                                  کاش هر بوسه که می‌رفت به لب برمی‌گشت

     

       

       

       

          

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٢٩ اسفند ۱۳٩٥