هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

محتاج ...

         

         

             

       می‌رسی به‌جایی که محتاج لمس یک تن می‌شوی. بی‌هیچ شیله‌پیله‌ای از هوس . اصلا

       آن‌قدر این احتیاج مهیب می‌شود که از ترس ِ هیبت‌ش هوس از سر ِ آدم می‌افتد. آن‌قدر

       که انگار پوست تن ِ آدم خشک می‌شود. تَرَک تَرَک می‌شود. مثل خاک ِ تَف‌دیده‌ ... ،

       تن ِ َتف‌دیده ...

      

      

     

      

     

          

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٢۱ آذر ۱۳٩٥