هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

کاش ...

           

       

          

             کاش می‌شد پنجره‌ای را باز کرد و دل را تکاند توی باغچه‌ای زیر آن. کاش

             گنجشک‌ها از برچیدن انبوه ِ خرده‌ دل‌تنگی‌ها سیر می‌شدند ... ،

             نه پنجره‌ای هست، نه باغچه‌ای نه گنجشکی . انبوه ِ خرده ‌دل‌تنگی امّا ...

             چقدر هست، چقدر هست ...

      

      

      

       

         

     

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱٢ آذر ۱۳٩٥