هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

من ...

   

   

        

       وقتی گذشته مثل زخمی عمیق روی صورت باشد ، وقتی گذشته مثل لَنگی ِ پا ، یا لمسی ِ

       دست باشد چطور می‌توان گذشته را با خود به آینده نبرد ... ؟

   

    

   

   

    

   

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٩ آبان ۱۳٩٥