هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

خاکستر ...

         

         

                   

              آتش ِ تنهائی همه‌ی وجود آدم را شعله‌ور، امّا آدم را سرد می‌کند ... ،

              آتش ِ تنهائی، زیر ِ خاکستر غم، آدم را حال‌به‌حال سردتر می‌کند ... ،

              آتش ِ زیر خاکستر که نه ، انگار خاکستر زیر خاکستر ...  

          

         

        

          

          

          

   

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳٩٥