هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

هبوط ...

              

 

                       خودت هم می دانی ...

                       هوس  بهانه  بود ... ،

                       هبوط ...

                       کیفر ِ محتوم ِ آدم  بود ...

                       به تاوان ِ دیدن ِ جامه ی ِ شیطان ...

                       گوشه ی ِ پستوی ِ لباس های ِ تو ... ،

                       خدا جان  با  توام ...

                       ببین ... !!

                       آدم ...

                       دارد درخت ِ سیب می کارد ...

                                                                 

                                                      

                                                 

                                           

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱ خرداد ۱۳٩٠