هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مَثل آباد ...

      

 

                     من از بُغض ِ یک پدر ...

                 که شلوارَش  جیب دارد ... ،

                 جیب َ ش هم سوراخ  نیست  ها ... ،

                 ته ِ جیبَ ش که نه ... ،

                 امّا ...

                 ته ِ دل َش شرمنده گی دارد ... ،

                 می ترسم ... ،

                 من از دل شوره ی ِ یک مادر ...

                 که توی ِ جهیزیه اش قابلمه دارد ... ،

                 آفتابه لگن َ ش هفت دست هم نیست ها ... ،

                 شام و ناهار  که  نه ... ،

                 امّا ...

                 ته ِ  نگاه َش  یآس  دارد ...

                 می ترسم ... ،

                 من از خاموشی ی ِ یک فریاد ...

                 که البته به جائی هم می رسد ... ،

                 فریاد رَسی هم قرار است بیاید  ها ... ،

                 از گوش ِ  فریاد رَس  و ناله  که  نه ... ،

                 امّا ...

                 ته ِ سکوت َش دستور ِ فریاد بَس  دارد ... ،

                 می ترسم ... ،

                 من از محبوس ماندن ِ آرزوها در یک چهار دیواری ... ،

                 که البته اختیاری هم هست ... ،

                 برجوانان عیب هم نیست  ها ... ،

                 از موش ِ توی ِ سوراخ دیوار که  نه ... ،

                 امّا ...

                 ته ِ  سر نوشت َش  حُکم ِ آوار دارد ... ،

                 می ترسم ... ،

                 من از این می ترسم ... ،

                 من از آن می ترسم ... ،

                 من از ...

                                .

                                .

                                .

                 صبر کن ... ،

                 صبرکن دوستم جان ... ،

                 انگار ...

                 انگار من از خیال ِ یک مَحکمه ... ،

                 که میز ِ محاکمه دارد ... ،

                 من هم جای ِ مُجرم نشسته ام  ها ... ،

                 از کنده ی ِ نیم سوز و مُذاب و عذاب که نه ... ،

                 امّا ...

                 از صندلی ی ِ خالی ی ِ خدا ...

                 بیشتر می ترسم ...

                                                    

                                                       

                                                                  

                                                              

                                                           

                                                            

                                               

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳٩٠