هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

گرایه ...

        

           

         

              ای بغض ِ در گلو که دائم در ترددی ... تا گوشه‌ی رویای ِ او درب‌ست چند؟

            

          

        

         

           

       

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٥ خرداد ۱۳٩٥