هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

سال‌روز ...

     

       

         

          صبح ِ رخوت ِ بهار، ظهر ِ بی‌تابی ِ تابستان، غروب ِ دل‌مرگی ِ پائیز، شب ِ اندوه ِ

          زمستان. هر روز ِ تنهایی یک سال می‌گذرد ...

      

      

         

     

    

     

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳٩٥