هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

سوت‌وکور ...

          

        

             

      سکوت نه . سوت‌وکوری امّا از فقدان ِ حضور است . از بی‌آهنگی است . حضورها

      آهنگ دارند . مثل صدای خش‌خش‌ ِ برگ‌ها که آهنگ ِ حضور پائیز است . یا صدای

      تُک‌تُک ِ دانه برچیدن که آهنگ ِ حضور کبوتری است پشت پنجره . خانه باید آهنگ ِ

      حضور زن را داشته باشد . صدای سایش چنگ شانه بر مو . صدای چکاچک النگو .

      خانه‌ی بی آهنگ ِ زن ، خانه‌ی تنهائی است . خانه‌‌ای سوت‌وکور است ...

         

         

         

       

        

      

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢ دی ۱۳٩٤