هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

راست و دروغ ...

                            

                                                  

                 دروغ ِ ترس هام  را  نشنیده  بگیر ،

                 دست هام ...

                 از ترس ِ تنها ماندن است که دارند می لرزند  ،

                 به من نگاه کن ...

                 به من نگاه کن ،

                 ببین چشمان َم ...

                 چه قهرمانانه ...

                 دارند راست ترین التماس ِ عالم را فریاد می زنند ...

                                                    

                                               

                                                      

                                                             

                                           

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱٩ فروردین ۱۳٩٠