هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مزرعه ...

        

        

               

        وای ِ ما که به دست ِ شوق و داس ِ یأس ... امّید کاشته بودیم و حسرت درو کردیم

     

        

        

     

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱٠ مهر ۱۳٩٤