هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مغرور ...

        

               

                 

   نمی‌شود سخت نگرفت . تنهائی ِ لعنتی خیلی مغرور است . بی‌اعتنائی را برنمی‌تابد . تو

   که تنهائی را سخت نگیری تنهائی چنان تو را سخت می‌گیرد که نفس توی گلوی‌‌‌ات تنگ ِ

   بُغض می‌شود . تو‌ هم تنهائی را سخت می‌‌گیری . راضی می‌شوی به تب ِ دل‌تنگی ...

   از ترس ِ بغض‌مرگی ...

      

      

     

      

    

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٧ شهریور ۱۳٩٤