هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

دل ...

      

        

                 

           دل چون گل ِ پرپرشده  جز خار ندارد ...  بیچاره  کند  ناز ، خریدار  ندارد

           با لشکرغم جنگ کند در دو سه جبهه ...  سربازغیوری است، سپهدار ندارد

           گر شیشه شود، دست ِ قَدَر قدرت ِ تقدیر ... پرتاب کند سنگ ، نگهدار  ندارد

           گر عشق شود مدعی ِ نقطه‌ی ِ پرگار ...  کج می‌کشد این دایره، پرگار ندارد

           چون قسمت اوغم شده،از لقمه‌ی شادی ... روزی‌اش بُوَد اندک و بسیار ندارد

           دانی که چرا این شده تقدیر ِ دل ِ من ؟... تقصیرِ خودش نیست،که دلدار ندارد

       

     

     

     

     

    

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۳:٥٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ امرداد ۱۳٩٤
تگ ها :