هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

غربت ...

      

     

          

                         بعضی غروب‌ها انگار تنهائی تنهائی‌تر است ...

     

   

      

     

      

      

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢ امرداد ۱۳٩٤